Widłaki - Wiki

Widłaki

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Widłaki

Widłak goździsty
Systematyka
Domena jądrowce
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Gromada widłaki
Nazwa systematyczna
Lycopodiophyta D.H. Scott
Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Widłaki, widłakowe (Lycopodiophyta) – typ (gromada) roślin naczyniowych liczący około 1000 gatunków.

Spis treści

[edytuj] Morfologia

Pokrój
Widłaki mają widlasto rozgałęzione pędy i korzenie. Pędy pokryte są drobnymi listkami, przymocowują się do podłoża za pomocą korzeni.
Liście
W liściu znajduje się tylko jedna, nierozgałęziona wiązka przewodząca. Liść widłaka jest prawdopodobnie tworem filogenetycznie niezależnym od liścia innych paprotników i roślin nasiennych i zaliczane są na ogół do mikrofili. Nie jest to jednak pewne bowiem brak luk liściowych w walcu osiowym przemawia za tym, że są to wyrostki łodygi zaopatrywane przez wyrosty protosteli[1].

[edytuj] Biologia

Dzisiejsze widłaki są niepozornymi, zimozielonymi roślinami. Większość widłaków charakteryzuje długi cykl życiowy. Od wykiełkowania zarodnika do powstania dojrzałej rośliny mija niekiedy 20 lat. W Polsce są coraz rzadziej spotykanymi w runie naszych lasów i w wyższych piętrach górskich.

[edytuj] Pochodzenie i systematyka

Widłaki stanowią pozostałość najstarszej linii rozwojowej roślin naczyniowych zachowanej do czasów współczesnych. Wyodrębniły się z zosterofilofitów, które powstały w czasie, gdy niezróżnicowane jeszcze były rośliny nasienne i paprotniki. Widłaki stanowią zatem klad siostrzany w stosunku do pozostałych paprotników i roślin nasiennych[2].

Ponad 300 milionów lat temu widłaki dominowały na Ziemi. Tworzyły rozległe podmokłe lasy. Pradawne widłaki dorównywały rozmiarami dzisiejszym drzewom. Z ciał tych roślin a właściwie ich wymarłych krewniaków powstały wykorzystywane do dziś pokłady węgla kamiennego.

Widłakowe odgrywały ogromną rolę w erze paleozoicznej, kiedy wykształciły olbrzymią rozmaitość form, w tym wiele o potężnych wielometrowych rozmiarach. Współczesne widłaki są przeżytkami tej wymarłej grupy roślin. Cechują się przewagą sporofitu nad gametofitem, pokryciem łodyg drobnymi liśćmi oraz umieszczeniem zarodni produkujących mejospory na górnej stronie liści lub też w kącie tych liści.

Pozycja w systemie Reveala[3]

Królestwo rośliny (Plantae), gromada widłaki (Lycopodiophyta D.H. Scott ), podgromada: Lycopodiophytina Tippo ex Reveal:

[edytuj] Ochrona

W Polsce ochroną gatunkową objęte są wszystkie widłaki z rodziny widłakowatych (Lycopodiaceae), gatunki z rodzaju widliczka (Selaginella), a także poryblin kolczasty (Isoëtes echinospora) i poryblin jeziorny (Isoëtes lacustris).

Przypisy

  1. Zygmunt Hejnowicz: Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13825-4. 
  2. Smith, A. R., K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider & P. G. Wolf. 2006. A classification for extant ferns. Taxon 55(3): 705–731 dostęp online
  3. Crescent Bloom: Lycopodiophyta (en). The Compleat Botanica. [dostęp 8 października 2008].

Warning: curl_setopt() [function.curl-setopt]: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when in safe_mode or an open_basedir is set in /www/motocykle_www/spam/vid/richFeeds.php on line 59

Dzisiaj pierwsze w tym roku zakrycie Plejad
Pojutrze, czyli 7 stycznia wieczorem dojdzie do pierwszego w tym roku zakrycia Plejad przez Księżyc - poinformował dr Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie.
Otyłość podnosi ryzyko raka jajnika
Otyłe kobiety mają podwyższone ryzyko raka jajnika w porównaniu z kobietami o prawidłowej masie ciała - wynika z najnowszych badań epidemiologicznych, o których informuje pismo "Cancer".
Park Biebrzański chce ratować łosie przed koleją
Biebrzański Park Narodowy (BPN) chce zabiegać u kolejarzy, by na odcinku koło Osowca Twierdzy, gdzie przez tory przechodzą łosie i inne zwierzęta, pociągi jeździły wolniej.
Opowieści archeologiczne
- Archeologią często rządzi przypadek i zwykle najciekawsze odkrycia dokonują się w sposób nieoczekiwany - pisze w najnowszej, popularnonaukowej książce wydanej nakładem agencji wydawniczej PDN dr Krzysztof Garbacz, zielonogórski badacz przeszłości.
Naukowcy liczą wilki i rysie w Puszczy Białowieskiej
Naukowcy z Zakładu Badania Ssaków PAN w Białowieży rozpoczęli akcję liczenia wilków i rysi w Puszczy Białowieskiej. Wykorzystują do tego teraz pogodę, zwłaszcza śnieg, bo obserwowane są tropy zwierząt - powiedział prof. Włodzimierz Jędrzejewski z ZBS.
Linki: Strona gwna